Stanowisko Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie identyfikacji radiostacji amatorskich i dysponowania znakami wywoławczymi

 

Warszawa 15 czerwca 2011 r.

W związku z brakiem regulacji w obowiązujących przepisach prawnych zasad identyfikacji radiostacji amatorskich i dysponowania znakami wywoławczymi, biorąc pod uwagę opinie środowiska krótkofalowców, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej przedstawia, co następuje:

Stan prawny

- Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz.1800

późni. zm.) - art. 189 ust. 2 pkt.1 lit. d ustawy Pt: „Organy administracji łączności prowadza politykę regulacyjna, mając na celu w szczególności:

- wspieranie skutecznego wykorzystania oraz zarządzania częstotliwościami i numeracją”.

- Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 grudnia 2008 r. w sprawie pozwoleń dla służby radiokomunikacyjnej amatorskiej (Dz. U. Nr 223, poz. 1472).

- Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późni. zm.).

- Regulamin Radiokomunikacyjny stanowiący dokument uzupełniający Konstytucje

i Konwencje Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego, sporządzone w Genewie dnia 22 grudnia 1992 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 10, poz. 111 i 112) – edycja 2008 r.

Definicje

W niniejszym stanowisku pod następującymi pojęciami należy rozumieć:

1) radiostacja amatorska indywidualna - urządzenie radiowe nadawcze lub nadawczo-odbiorcze wraz z systemem antenowym używane w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej przez osobę fizyczną;

2) radiostacja amatorska klubowa – urządzenie radiowe nadawcze lub nadawczo –

odbiorcze wraz z systemem antenowym używane w służbie radiokomunikacyjnej

amatorskiej przez osobę prawna lub stowarzyszenie;

3) radiostacja amatorska bezobsługowa - automatyczna radiostacja amatorska;

4) znak wywoławczy – unikalny ciąg znaków (liter i cyfr) umożliwiający identyfikację

radiostacji amatorskiej w postaci: XX(1-9)YYY, gdzie XX oznacza dwuznakowy

prefiks państwowy przyznany przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny

(Art. 19.68, Art. 19.69 i Załącznik Nr 42 Regulaminu Radiokomunikacyjnego), cyfra

(1-9) określa obszar, w którym znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania

uprawnionego podmiotu:

1 – województwo zachodniopomorskie,

2 – województwo kujawsko-pomorskie lub pomorskie,

3 – województwo lubuskie lub wielkopolskie,

4 – województwo podlaskie lub warmińsko-mazurskie,

5 – województwo mazowieckie,

6 – województwo dolnośląskie lub opolskie,

7 – województwo łódzkie lub świętokrzyskie,

8 – województwo lubelskie lub podkarpackie,

9 – województwo małopolskie lub śląskie,

gdzie YYY określa indywidualny dla posiadacza pozwolenia Kat. 1 i 3, niepowtarzalny w ramach jednego prefiksu państwowego, złożony z jednej, dwóch lub trzech liter, sufiks przyznany przez organ regulacyjny z dostępnych zasobów, przeznaczony dla stałej i niezmiennej identyfikacji radiostacji w okresie ważności pozwolenia radiowego;

5) znak wywoławczy dodatkowy – unikalny ciąg znaków (liter i cyfr) umożliwiający

identyfikacje radiostacji amatorskiej działającej na podstawie pozwolenia dodatkowego z wyłączeniem prefiksów wykorzystywanych przy budowie znaków wywoławczych przyznawanych w pozwoleniach indywidualnych i klubowych kategorii 1, 3 i 5;

6) znak kontestowy – znak używany do identyfikacji radiostacji amatorskiej w trakcie

udziału w zawodach lub konkursach krótkofalarskich, który może być przyznany tylko na okres trwania zawodów lub konkursów;

7) znak okolicznościowy – znak używany do identyfikacji radiostacji amatorskiej

w związku z ważnymi wydarzeniami m.in. historycznymi, kulturalnymi i innymi

o szczególnym charakterze, który może być przyznany tylko na okres trwania obchodów tych wydarzeń;

8) okręg wywoławczy – obszar, w którym znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania uprawnionego podmiotu, określony cyframi 1÷9.

Zasady identyfikacji radiostacji amatorskich

Prezes UKE przyjął następujące zasady przydzielania znaków wywoławczych polskim radiostacjom amatorskim, w zależności od ich przeznaczenia:

1. znaki przeznaczone dla radiostacji amatorskich indywidualnych i klubowych

działających na podstawie pozwolenia radiowego kategorii 1 składają się z prefiksu SP lub SQ, cyfry 1÷9 (oznaczającej numer okręgu) oraz sufiksu jednoliterowego,

dwuliterowego lub trzyliterowego, z zastrzeżeniem, że znaki dla radiostacji klubowych

składają się z prefiksu SP i trzyliterowego sufiksu, w którym pierwsza litera może być

K, P, Y lub Z.

2. znaki przeznaczone dla radiostacji amatorskich indywidualnych działających na

podstawie pozwolenia radiowego kategorii 3 składają się z prefiksu SO cyfry 1÷9

oznaczającej numer okręgu wywoławczego oraz sufiksu będącego kombinacja liter od AAA do KZZ.

3. znaki przeznaczone dla radiostacji bezobsługowych indywidualnych i klubowych

(przemienników analogowych lub cyfrowych i radiolatarni) składają się z prefiksu SR,

cyfry 1÷9 (oznaczającej numer okręgu), sufiksu jednoliterowego, dwuliterowego lub

trzyliterowego. W sufiksach znaków dla radiolatarni, jako pierwsze występują litery F, V, U, L, S, W, C, X, K określające pasmo amatorskie (zgodnie z międzynarodowym

oznaczeniem pasm stosowanym w IARU).

4. znaki okolicznościowe i kontestowe używane na podstawie pozwolenia dodatkowego składają się z prefiksu HF, SN lub 3Z, cyfry 0÷9, oraz dowolnej długości sufiksu będącego kombinacja znaków pisarskich (cyfry i litery) z czego ostatni musi być litera.

5. Sufiksy w znakach wywoławczych z określonym prefiksem są niepowtarzalne w innych okręgach wywoławczych.

Znaki dodatkowe mogą być przydzielane w celu przeprowadzenia eksperymentu

technicznego, udziału w zawodach lub konkursach (znaki kontestowe) oraz w związku z wydarzeniami historycznymi, państwowymi, sportowymi, środowiskowymi i kulturalnymi.

W znakach okolicznościowych kombinacja liter, z których zbudowany jest sufiks nie może być odczytana, jako słowo uznane za wulgarne lub propagujące faszyzm, rasizm i wzywające do nietolerancji.

Podczas pracy radiostacji amatorskiej z miejsca innego niż lokalizacja określona

w pozwoleniu zaleca się łamanie znaku przez litery „d”, „p”, „m”, „mm”, „am” lub cyfrę 1÷9, przy pracy stacji zależnie od sytuacji:

/d - stacje prowadzące łączności w sytuacjach kryzysowych (podczas ćwiczeń łączności kryzysowej),

/p - stacje przenośne małej mocy (noszone),

/m - w ruchu lądowym i z jednostek pływających po wodach terytorialnych RP,

/mm - z jednostek pływających po wodach międzynarodowych,

/am - ze statków powietrznych,

/1÷9 - podczas pracy z innego okręgu.

O sposobie łamania znaku decyduje operator stacji, kierując się powyższymi wskazaniami. Podczas pracy radiostacji amatorskiej z terytorium państwa będącego członkiem CEPT, zgodnie z Zaleceniem CEPT T/R 61-01 dotyczącym zasad używania radiostacji amatorskich przez osoby przebywające z wizytą w państwie stosującym w/w rekomendacje, posiadacz pozwolenia musi swój krajowy znak poprzedzić prefiksem obowiązującym w tymże państwie (zgodnie z wytycznymi określonymi w Dodatku II i IV do Zalecenia). Prefiks powinien zostać oddzielony od krajowego znaku wywoławczego znakiem „/” (w przypadku telegrafii) lub słowem „stroke” (w przypadku fonii).

Znaki okolicznościowe i kontestowe przydzielane są osobie fizycznej lub prawnej, która posiada pozwolenie radioamatorskie oraz złoży wniosek we właściwej względem zamieszkania lub siedziby Delegaturze UKE.

Przydział znaków, o których mowa powyżej, obecnie dokonywany jest poprzez zmianę, w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, posiadanego pozwolenia radiowego na używanie radiowych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej w zakresie przydzielonego znaku wywoławczego, gdzie zmiana ta polega na zastąpieniu stałego znaku wywoławczego znakiem okolicznościowym przydzielonym na oznaczony okres

do używania z okazji określonego wydarzenia. Konsekwencja przedmiotowej zmiany

pozwolenia jest utrata na określony czas (wskazany w decyzji) znaku wywoławczego stałego. Tym samym podmiot uprawniony może używać w czasie obowiązywania zmienionego pozwolenia wyłącznie znaku okolicznościowego.

Strona może również zwrócić się z wnioskiem o wydanie dodatkowego pozwolenia

radiowego i przydzielenie w nim znaku okolicznościowego lub kontestowego. Pozwolenie dodatkowe umożliwia równoczesną pracę ze znakiem wywoławczym podstawowym i przydzielonym znakiem dodatkowym (kontestowym lub okolicznościowym).